Mugai Ryu

<!--:en-->Traditional, japanese swordfighting from Samurai with Katana for cultivating mind and body.<!--:--><!--:nl-->Traditional, japanese swordfighting from Samurai with Katana for cultivating mind and body.<!--:-->

Mugai Ryu

Mugai Ryu Kata

<!--:en-->Forms that have been passed down for generations, aiming to hone ones body control, technique and awareness.<!--:--><!--:nl-->Forms that have been passed down for generations, aiming to hone ones body control, technique and awareness.<!--:-->

Mugai Ryu Kata

Tameshigiri

<!--:nl-->Cuttingtest to ensure correct execution and quality of technique.<!--:--><!--:en-->Cuttingtest to ensure correct execution and quality of technique.<!--:-->

Tameshigiri

Mugai Ryu Kenjutsu

<!--:en-->Essential techniques and principles taught with the wooden sword for fighting-applications with a partner.<!--:--><!--:nl-->Essential techniques and principles taught with the wooden sword for fighting-applications with a partner.<!--:-->

Kenjutsu

[:nl]Binnen de japanse krijgskunsten kan een onderscheid gemaakt worden tussen koryū 古流 (klassieke scholen) en gendai budō 現代武道 (moderne krijgskunsten). De meeste moderne krijgskunsten komen voort uit de oude ryūha (scholen/stormingen) die door de samurai beoefend werden.

Lineage
Het belangrijkste verschil tussen koryū en gendai budō is dat de lijn van opvolging (van meester aan meester) teruggaat tot voor 1868. In dat jaar begon de Meiji-periode: bepaalde rechten werden afgeschaft zoals kirisute gomen 切捨御免 (waarbij de samurai lagergeplaatsten mochten doden in het geval deze gezichtsverlies hadden veroorzaakt bij deze samurai) en bepaalde wetten werden ingesteld. Zoals een wet uit 1873 waarbij het samurai niet meer was toegstaan om zwaarden te dragen in het openbaar.

Er wordt binnen koryū soms nog onderscheid gemaakt tussen scholen die zijn gestart voor het begin van het Tokugawa shogunaat 1600 en de scholen die hierna zijn opgericht.

Jutsu en dō
Hoewel er vele uitzonderingen zijn, worden de disciplines van koryū vaak met jutsu 術 (techniek) aangeduid en moderne scholen met do 道 (de “weg”). Dit heeft onder andere te maken met het doel van klassieke scholen ten opzichte van moderne krijgskunsten. Oude scholen waren bedoeld om krijgers op te leiden om hun kunst te kunnen gebruiken in een echt gevecht. Moderne scholen hebben deze noodzaak minder, waardoor er ook ruimte komt voor persoonlijke ontwikkeling van de beoefenaar, door middel van de krijgstechnieken.

Wapenkunsten
Omdat samurai altijd wapens droegen, waren de wapenkunsten (en met name het zwaard in de Tokugawa periode) het meest vertegenwoordigd. Zelfs ongewapende kunsten uit die tijd, maakten gebruik van korte wapens of gingen er vanuit dat de opponent wel een wapen heeft. Er zijn veel krijgskunstbeofenaren in de moderne scholen die alleen ongewapende kunsten beoefenen.

Okuden
In tegenstelling tot moderne krijgskunsten kennen oude scholen vaak een geheim deel van het curriculum. Moderne scholen gaan in een aantal gevallen ook uit van moderne didactiek, waarin openheid en het delen van kennis haaks staat op het idee van geheime technieken.

Dan of Menkyō
Het gebruik van dan-graden is modern. Er zijn koryū die tegenwoordig ook gebruik maken van kyu- en dan-graden, soms in naast een Menkyō systeem, soms in plaats van een Menkyō systeem. Er zijn echter weinig moderne krijgskunsten die de oude Menkyō-graden hebben toegepast.

School of kunst
In moderne krijgskunsten ligt de nadruk vaak op de (gestandaardiseerde) kunst. Er is één vorm waarin de krijgskunst wordt uitgeoefend. Er is maar één soort judō en één soort kendō*. Bij klassieke scholen is er geen gestandaardiseerde vorm. Kenjutsu zegt op zichzelf niet zoveel, zonder te weten in welke school deze krijgskunst wordt beoefend.

Achtergrond
Klassieke scholen hebben vaak een oorsprong in een bepaalde provincie en periode. Kennis van de culturele, topografische en geschiedkundige achtergrond van de eigen school (en andere scholen) draagt bij aan het begrip van de beoefening. Moderne scholen zijn er makkelijker los te zien van hun oorsprong. Een judōka hoeft bijvoorbeeld niet te weten wie de oprichter is om een goede wedstrijden te spelen.[:en]In the Japanese martial arts a distinction can be made between koryū 古流 (classical schools) and gendai budō 现代武道 (modern martial arts). Most modern martial arts come from old ryūha (schools / storm applications) that were practiced by the samurai in feudal Japan.

Lineage
The main difference between koryū and gendai budō is that in koryū the line of succession (from master to master) dates back to before 1868. This year was the start of the Meiji period, certain rights were abolished, for instance kirisute gomen 切舍御免 (samurai were allowed to kill lower-ranked people in case they had caused him loss of face) and certain laws were established. From 1873 laws came in effect no longer permitting samurai to wear swords in public.

Within koryū, a distinction is sometimes made between schools that were established before the Tokugawa shogunate (from 1600) and the schools were established within the Tokugawa period.

Jutsu and dō
Although there are many exceptions, the disciplines of koryū are often called jutsu 術 (technique) and modern schools do 道 (the “Way”). This is partly because the difference in intent of classical schools with respect to modern martial arts. Old schools were intended to prepare a practitioner for an actual fight. Modern martial arts practitioners have less need for their art to be used in actual combat, so there is room for personal development of the practitioner, through the martial techniques.

Weapon arts
Because samurai always carried weapons (especially the sword in the Tokugawa period) the weapon arts were more prominently represented. Even “jujutsu or taijutsu” arts of the time, often made ​​use of short weapons or at least assumed that the opponent was carrying a weapon. Today there are many martial artist in modern schools who focus solely on unarmed arts.

Okuden
Unlike modern martial arts, old schools often have a secret part of the curriculum. Modern schools (in some cases) base their teachings on modern pedagogy, in which openness and sharing of knowledge is at odds with the idea of secret techniques.

Dan or Menkyō
The use of dan-degrees is a modern practice. Nowadays there are koryū that also make use of kyu/dan-degree system, sometimes in addition to an existing menkyo system, sometimes instead of a menkyō system. However, there are few modern martial arts (non that I know of) that have applied an traditional menkyō-system.

School or art
In modern martial arts, the emphasis is often on the (standardized) art. There is a form in which the martial art is exercised. There is only one kind of jūdō and kendō*. With traditional schools, there is no standardized form. Kenjutsu by itself is not saying much, without knowing in which school this martial art is practiced.

Background
Classical schools often have an origin in a particular province and period. Knowledge of the cultural, topographical and historical background of ones own school (and other schools) contributes to the understanding of the practice. Modern schools are easier to practiced separate from their origins. For example, a jūdōka do not need to know who the founder is to play well in matches.[:]